Rola MMS™

W dobie narastającej oporności bakterii na antybiotyki, nanocząstki srebra są jedną z nielicznych i skutecznych alternatywnych metod zwalczania patogenów. MMS™ (Micronized Metallic Silver) to opatentowana technologia wykorzystująca właściwości jonów srebra do bezpiecznego zastosowania w połączeniu z kwasem hialuronowym (HA) w leczeniu przewlekłych zamian zapalnych powstających i utrzymujących się dzięki zakażeniu bakteryjnemu. Z naukowego punktu widzenia jony srebra mają wielokierunkowe działanie, jednak 3 z nich pełnią szczególną rolę, której przydatność wykorzystano przy konstrukcji preparatu GAF™:

1. Przenikanie przez błonę komórkową mikroorganizmów

Jony srebra przenikają przez osłony zewnętrzne bakterii, wiążąc się do warstwy fosfolipidowej błony cytoplazmatycznej. Interakcja prowadzi do akumulacji srebra w ścianie i błonie komórkowej, a w konsekwencji do powstawania w nich „dziur”. Zmiany w morfologii osłon zewnętrznych komórki bakterii prowadzą do ich destabilizacji i wzrostu przepuszczalności, co wiąże się z niekontrolowanym transportem jonów i wypływem metabolitów do środowiska. Brak podstawowych substratów energetycznych prowadzi do śmierci komórkowej.

2. Blokowanie specyficznych białek tzw. enzymów krytycznych

Interakcja jonów srebra z powierzchnią komórki prowadzi do denaturacji białek i inaktywacji licznych enzymów odpowiedzialnych za jej funkcje życiowe. Powoduje to unieczynnienie działania m.in. enzymów oksydacyjnych, wchodzących w skład łańcucha oddechowego odpowiedzialne za wytwarzanie energii komórki. W odpowiedzi dochodzi do wzmożonej produkcji wolnych rodników, powodujących dodatkowe uszkodzenia komórki. Dodatnio naładowane jony Ag+ wiążą się także z grupami tiolowymi(-SH) białek, prowadząc do ich denaturacji i utraty prawidłowej struktury przestrzennej potrzebnej do prawidłowego funkcjonowania. Wszystko to prowadzi do zaniku funkcji życiowych mikroorganizmu doprowadzając w konsekwencji do jego śmierci.

Anna Kędziora, Katarzyna Sobik; Oporność bakterii na srebro — problem stary czy nowy?; Kosmos Problemy Nauk Biologicznych; 2013; 62;4; 6; 557-570.

3. Uniemożliwienie rozwoju i rozmnażanie się bakterii i grzybów

Innymi, ważnymi biologicznie strukturami komórkowymi, których funkcja zostaje upośledzona w trakcie działania Ag+, są rybosomy. Zaburzony zostaje proces translacji, a w konsekwencji powstawanie białek i zahamowanie wzrostu komórki. Dowiedziono także, że Ag+ wchodzi w interakcje z zasadami azotowymi DNA, w wyniku, czego dochodzi do powstania formy skondensowanej kwasu nukleinowego. Ponieważ tylko w stanie relaksacji może dojść do powielania materiału genetycznego, zostaje zahamowany wzrost i podział komórki, tym samym jej rozmnażanie.

Skontaktuj się z nami lub odwiedź nowy sklep Internetowy!

Facebook
Facebook
Facebook
Twitter
Twitter
Twitter
Google Plus
Google Plus
Google Plus